zaterdag 19 december 2009

Koning winter is gearriveerd!

Eindelijk is het dan zover. De herfst is definitief over en de winter heeft zijn intrede gedaan. Eindelijk eens geen regen gelukkig.Het is vaak dat we met donker weer weg gaan om Tender uit te laten. En dat levert soms wel eens leuke plaatjes op.En sneeuw welke net gevallen is, is natuurlijk helemaal het einde. Dat kun je wel zien aan Tender haar baard. Die heeft heel de wandeling over de grond geschoven.
Moeilijke tijden breken echter aan voor de dieren buiten. Gelukkig zijn er een boel dierenliefhebbers die wat extra's doen voor hun.
De schaapjes aan de andere kant van het hek zijn weer reuze interessant. Op dit stukje route, lijn ik Tender altijd even aan.
Op deze foto is het nog niet helemaal licht.
Winterprieeltje
Een bevroren paaltje.
Na een poosje in de sneeuw te hebben gelopen, begon Tender mank te lopen. Er bleken allemaal harde klonten met sneeuw tussen haar tenen vast te zitten. Na alles eruit te hebben gehaald, bleek ze ook nog te bloeden aan één van haar poten. Waarschijnlijk heeft ze zich gesneden aan een stuk ijs. Ze liep er desondanks toch goed om. Dus we konden gewoon verder naar huis toe lopen.
Een houtduif in de sneeuw.
Een appeltje die is onder gesneeuwd.
De laatste paar dagen is Tender weer in één van haar zoveelste pubertijden gekomen. Althans, zo noemen wij het. Ze luistert weer slecht en volgt haar eigen koppie. En geregeld loopt ze geschrokken met de oren in de nek vooruit. Alsof ze ergens van schrikt. Alleen vraag mij niet waarvan. Want ik hoor geen vuurwerk en ik zie ook geen aparte dingen. Maar ja een beardie is toch heel gevoelig voor van alles. Dus ze zal vast wel iets gehoord of gezien hebben wat ze niet leuk vond. Ik blijf het toch moeilijk vinden om hier mee om te gaan.
Tender kan soms ook gewoon ergens blijven staan. Ze wil dan niet meer vooruit of achteruit. Zodra je haar dan maar wilt gaan aanlijnen, omdat je tenslotte toch een keer verder moet, loopt ze gauw van je weg. En daar blijft ze vervolgens weer dom staan kijken. Weer niet vooruit te branden. Zijn wij de enigsten met zo'n malle beardie? Het gekke is dat dit per dag verschilt. Er zijn dagen bij dat ze perfect luistert. Ook is ze dan vaak heel lief en aanhankelijk. En op andere dagen kan ze weer heel afstandelijk en eigenzinnig zijn.
Bij thuiskomst wilde ik de poten van Tender in een emmer met lauw water zetten om alle sneeuwballen van haar poten af te weken. Maar ze was helemaal gek en absoluut niet van plan om deze heerlijke winterwandeling nu al te beëindigen. Dus maakte ze nog even een vreugdedansje in onze tuin.

1 opmerking:

Harry en Suzanne zei

Wat een prachtige foto's Anita!! Wow!! Hoe krijg je het toch voor elkaar iedere keer!

Leuk hé de sneeuw! De honden krijgen er geen genoeg van en zijn er razend op! Ik heb genoten van het vreugde dansje van Tender hoor. Wat leuk om haar zo enthousiast te zien met haar baard vol met ijs :-) Geef haar maar een dikke knuf van mij!

Via deze weg wil ik jullie hele fijne kerstdagen toewensen en alle goeds voor 2010!!

Groetjes,
Suzanne en een knuf van Diesel